27 Carabidae: Dromius

[Pawel Jaloszynski]

Kolejny odcinek dotyczący biegaczowatych, tym razem bardzo ciekawa larwa z szeroko pojętego rodzaju Dromius, a więc przedstawiciel Lebiini. Stadia przedimaginalne w tym plemieniu są słabo poznane, a i te, które zostały jako tako opisane, nie zawsze są oznaczalne do gatunku. W przypadku Dromius bezpieczniej jest zadowolić się identyfikacją tylko rodzaju, bo cechy gatunkowe ze względu na niezbyt dobrze zbadane larwy wydają się niezbyt godne zaufania.

Nie jest łatwo zdobyć stadia przedimaginalne tego rodzaju; trzeba uzbroić się w cierpliwość i może po kilku setkach złamanych gałązek topoli, wierzby czy innego drzewa liściastego wylezie z chodnika jakiegoś kołatka lub kózki to charakterystyczne stworzenie. Larwa ma długą głowę, krótkie urogomphi i (niewidoczne na zdjęciu) rzędy haków na spodzie dziewiątego segmentu odwłoka, po których dość łatwo ją rozpoznać.

[Grabo]

Pan Paweł jak zawsze super ciekawe rzeczy tutaj nam przedstawia..
A poważnie to gdzie to wszystko znajdujesz, w sensie te larwy.
Pytanie do tego calego cyklu o tych larwach.
Czy ktos w naszym kraju próbował je (larwy) hodować w warunkach laboratoryjnych lub domowych?

[J. Tatur-Dytkowski]

A poważnie to gdzie to wszystko znajdujesz, w sensie te larwy.

czytam każdy odcinek cyklu Pawła o larwach i jak nie w każdym z nich, to przynajmniej w większości są opisane środowiska bądź metody pozyskiwania larw

[Pawel Jaloszynski]

No przecież nie pisz mi na "pan", Marcinie...
Larwy są wszędzie, w dowolnym środowisku o odpowiedniej porze zawsze na jedno imago przypada wielokrotnie więcej larw. Oczywiście czasami trzeba zdać się na przypadek, ale wiedza o biologii poszukiwanych taksonów bardzo pomaga. I cierpliwość, bo choćby tego Dromiusa nie znajdzie się tak po prostu, trzeba się trochę pomęczyć. W przypadku Carabidae problemem jest również cykl życiowy, który wymaga, żeby reprodukcja następowała w określonym czasie. Można nałapać imagines, stworzyć im świetne warunki do życia w terrarium, ale one będą się rozmnażać tylko na jesieni, albo tylko na wiosnę... To nie są kruszczyce, że można od nich uzyskać larwy kiedy ma się na to ochotę. Niektóre biegacze złożą jaja choćby i na wilgotnej bibule (np. Nebria), inne potrzebują znacznie bogatszego środowiska i naturalnego substratu. Dużo o takich rzeczach znajdziesz w larwach Carabidae Fennoskandii i Danii, ale idealnych przepisów na udaną hodowlę nie ma nigdzie, trzeba kombinować. Nawet, jeśli ktoś opisuje, w jaki sposób hodował jakieś gatunki, to i tak powtórzenie tego może się nie udać. Mnie Adephaga średnio interesują i w związku z tym larwy pokazywane tutaj będą raczej pochodziły z łowów w naturze.

Paweł

[Rafał Ruta]

Czy ktos w naszym kraju próbował je (larwy) hodować w warunkach laboratoryjnych lub domowych?

Paru już próbowało, a niejaki Bolesław Burakowski nawet ze swoich hodowli słynął w świecie (jego zeszyty z notatkami hodowli robią wrażenie). Polecam jego książeczkę "Laboratory methods for rearing soil beetles (Coleoptera)." wydaną w serii Memorabilia Zoologica i liczne prace poświęcone biologii chrząszczy.

[Łukasz Mielczarek]

Ja mam chyba ta samą pracę w języku ojczystym.
Burakowski B. 1989. "Metody hodowli zwierząt glebowych. Chrząszcze (Coleoptera)". Polskie Towarzystwo Gleboznawcze. Prace Komisji Naukowych Polskiego Towarzystwa Gleboznawczego. III/36.Warszawa

[Rafał Ruta]

A to gratuluję. W polskojęzycznej wersji to biały kruk!

[Łukasz Mielczarek]

Niestety tylko ksero z odbita dedykacją, ale praca jest naprawdę bardzo rzeczowa. Aktualnie hoduje Blaps'y na poradach z tej pracy i mam wielką nadzieje że moja parka imago będzie żyła tak długo jak opisana przez Burakowskiego:).(ponad 10 lat!!!)

[Grabo]

a nie masz moze tej publikacji w pdfie?

[Łukasz Mielczarek]

Na chwilę obecna tylko wersja, analogowa:( Za kilka dni zrobie w wolnej chwili pdf .

[Piotr Pawlikiewicz]

Czy można liczyć na serie wodnych larw chrząszczy, ostatnio przez to się przedzierałem z angielskimi i czeskimi kluczami. Czasem potrzebowałem fotografii do porównania i niestety brakuję w internecie fotografii niektórych podrodzin, rodzajów chrząszczy zwłaszcza z rodziny kałużnicowatych.

[Pawel Jaloszynski]

Tak, oczywiscie, wszystko w swoim czasie. Ale trudno powiedziec kiedy, bo i materialu, i pracy mam naprawde duzo. A to jest przeciez waski margines mojej aktywnosci; mam wlasnie na stole ponad tysiac fascynujacych okazow Scydmaeninae i trudno mi robic wszystko na raz.

Pawel

[Grabo]

Łukasz to ja poprosze te pdf-y jak bedziesz wolniejszy.
Bardzo by mi sie przydały.
Z góry wielkie dzięki
pozdro
Marcin

[Grabo]

Wydaje mi się, że mam jedną taka larwe jak ta wyżej opisana.
Jak ja spreparuje to zamieszcze zdjęcie.

[Pawel Jaloszynski]

Wydaje mi się, że mam jedną taka larwe jak ta wyżej opisana.
Jak ja spreparuje to zamieszcze zdjęcie.

Obejrzyj po prostu ostatni segment odwłoka od spodu, powinien tam być poprzeczny, przerwany w środku rząd mocnych haków.

Paweł

[Łukasz Mielczarek]

Osoby zainteresowane publikacją w pdf proszę przesłanie adresów email na priva.