Deilephila porcellus (Linnaeus, 1758)

Zmierzchnik pazik Pikkukiit�j� Liten Snabelsv�rmare Lille vinsvaermer V�ike-punasuru Small Elephant Hawk-moth Kleiner Weinschw�rmer Petit Sphinx de la Vigne
   
Sphinx porcellus Linnaeus, 1758, Syst. Nat. (Edn 10) 1: 492
Pergesa porcellus porca O. Bang-Haas, 1927, Horae Macrolepidopt. Reg. palaearct. 1: 80
   
Imago
Rozpiętość skrzydeł przednich 45-53mm. Głowa ż�łtawo-r�żowa, czułki z wierzchu białe. Przednie skrzydło wzdłuż przedniego oraz zewnętrznego brzegu r�żowe. Pozostała część skrzydła ż�łta, nierzadko z mniej lub więcej intensywnym r�żowym odcieniem. Przepaski słabo zaznaczone. Strzępina barwy przylegającego tła. Tylne skrzydło przy nasadzie szarobrunatne, w środkowej części ż�łte, przy zewnętrznym brzegu r�żowe. Strzępina białą. Odwłok z drobnymi, białymi plamkami po bokach 5 i 6 segmentu.

Stadia rozwojowe
Gąsienice spotykane w dw�ch formach barwnych, jasnozielonej i brunatnej z ciemniejszym siateczkowatym deseniem. Na segmentach tułowiowych występują podłużne, jaśniejsze paski. Na pierwszym i drugim segmencie odwłokowym znajdują się duże czarne plamy z oczkiem w środku. Głowa barwy ciała. R�g na końcu ciała w postaci drobnego wyrostka. Gąsienica żeruje na przytulii pospolitej (Galium mollugo L.), przytulii właściej (Galim verum L.), rzadziej na innych gatunkach przytulii (Galium L.), wierzbownicach (Epilobium L.), a sporadycznie na innych roślinach zielnych i winorośli (Vitis vinifera L.). Poczwarka szarobrunatna z ż�łtymi rozjaśnieniami.

Okres pojawu i zasięg geograficzny
Od połowy maja do początku lipca. Dość pospolity jednak rzadszy od Deilephila elpenor L. Zasięg gatunku obejmuje zachodnią część Palearktyki, na wschodzie po Azję Mniejszą i rejony Morza Kaspijskiego. Spotykany na całym obszarze Polski.