Kto mu to zrobił? [ACARI]
- mwkozlowski
- Posty: 978
- Rejestracja: 20 lutego 2005, 21:21 - ndz
Kto mu to zrobił? [ACARI]
Z lasu Natolińskiego
Quedius cf scitus
Quedius cf scitus
- Załączniki
-
-> Pokaż EXIFOriginal image recording time:2022:05:29 16:58:09Image taken on:29 maja 2022, 14:58 - ndzFocus length:65 mmShutter speed:1/200 SecF-number:f/16ISO speed rating:200Camera-model:Canon EOS 5D Mark III
-
-> Pokaż EXIFOriginal image recording time:2022:05:29 16:58:09Image taken on:29 maja 2022, 14:58 - ndzFocus length:65 mmShutter speed:1/200 SecF-number:f/16ISO speed rating:200Camera-model:Canon EOS 5D Mark III
- Jacek Kurzawa
- Posty: 9826
- Rejestracja: 02 lutego 2004, 19:35 - pn
- UTM: DC30
- Specjalność: Cerambycidae
- profil zainteresowan: Muzyka informatyka makrofotografia
- Lokalizacja: Tomaszów Mazowiecki
- Has thanked: 43 times
- Been thanked: 18 times
- Kontakt:
Re: Kto mu to zrobi?
Obstawiam, że Acari dobierało się do poczwarki. Poczwarka jednak ma potencjał obronny i skończyło się w tym przypadku na kilku podejściach.
Ile poczwarek tego nie przeżyje to tajemnica statystyczna, a te które przeżyją trafiają czasami nawet do internetu i są przedmiotem debaty publicznej.
Temat interesował i nadal interesuje mnie mocno z racji hodowli Cerambycidae.
Ile poczwarek tego nie przeżyje to tajemnica statystyczna, a te które przeżyją trafiają czasami nawet do internetu i są przedmiotem debaty publicznej.
Temat interesował i nadal interesuje mnie mocno z racji hodowli Cerambycidae.
- mwkozlowski
- Posty: 978
- Rejestracja: 20 lutego 2005, 21:21 - ndz
Re: Kto mu to zrobi?
To coś niepospolitego. Nie znalazłem ani dokumentacji, ani opisu takich struktur. Też podejrzewam roztocze. Jednak ślady takiej aktywności w postaci regularnych "odwiertów" i geometrycznie kolistych zagłębień nie zostawiają podejrzeń jak to skurczybyki robiły, szczególnie przez kutykulę poczwarkową. Jakieś enzymy dawkowane z mikroskopijną precyzją w trakcie cyrklowania wokół odwiertów?
- Jacek Kurzawa
- Posty: 9826
- Rejestracja: 02 lutego 2004, 19:35 - pn
- UTM: DC30
- Specjalność: Cerambycidae
- profil zainteresowan: Muzyka informatyka makrofotografia
- Lokalizacja: Tomaszów Mazowiecki
- Has thanked: 43 times
- Been thanked: 18 times
- Kontakt:
Re: Kto mu to zrobi?
Takie obserwacje są bardzo ciekawe. Naoglądałem się przy hodowli Cerambycidae. Acari załatwiły mi hodowlę Molorchus kiesenwetteri a także Exocentrus stierlini. Acari wbijają się przez naskórek i ciągną płyny komórkowe z larwy. W miarę upływu czasu larwa się kurczy, słabnie i pada. W przypadku poczwarki można spodziewać się dziurki a te kółka to może być zaschnięta limfa. Poczwarka mogła pozbyć się intruza i zaleczyć ranę, jednak ślady pozostały.
Szczególnie ciekawy jest ten "odwiert" na tarczce, bo jest dowodem na atak przeprowadzony poza przedpleczem (ścislej, jest to protergit).
Przydatny może być tekst Pawła Jałoszyńskiego z naszej korespondencji prywatnej (10.12.2017), kiedy objaśniał mi nazewnictwo związane z chityną.
"Chityna jest jednym z bardzo wielu składników integumentu stawonogów, a właściwości struktur, w których budowie ten związek uczestniczy, zależą od olbrzymiej liczby czynników. Potocznie używa się określeń „zesklerotyzowany” czy „schitynizowany” i tutaj jest źródło niejasności. Wszystkie elementy integumentu są oczywiście schitynizowane, nie ma integumentu u stawonogów bez chityny. Natomiast bardzo różnie można podchodzić do określenia „sklerotyzacja”. Najczęstsze rozumienie tego terminu to modyfikacja jasno ubarwionego, często elastycznego czy wręcz błoniastego integumentu, polegająca na wysyceniu go różnymi substancjami i prowadząca do zwiększenia jego twardości i przeważnie ciemniejszej barwy. Stąd często struktury jasne i błoniaste określa się jako „jasno zesklerotyzowane” czy wręcz „słabo zesklerotyzowane”. Powoduje to nieporozumienia, ponieważ ścisła definicja sklerotyzacji używana w literaturze z pogranicza biochemii i entomologii to proces sieciowania białek wysycających kutikulę przez związki chinonowe. W tym ujęciu na podstawie wyglądu struktur kutikularnych można się tylko domyślać stopnia sklerotyzacji."
Wyczuwam tutaj podpowiedź do wyjaśnienia tego procesu, który się dokonał w tym przypadku w stadium poczwarki.
Szczególnie ciekawy jest ten "odwiert" na tarczce, bo jest dowodem na atak przeprowadzony poza przedpleczem (ścislej, jest to protergit).
Przydatny może być tekst Pawła Jałoszyńskiego z naszej korespondencji prywatnej (10.12.2017), kiedy objaśniał mi nazewnictwo związane z chityną.
"Chityna jest jednym z bardzo wielu składników integumentu stawonogów, a właściwości struktur, w których budowie ten związek uczestniczy, zależą od olbrzymiej liczby czynników. Potocznie używa się określeń „zesklerotyzowany” czy „schitynizowany” i tutaj jest źródło niejasności. Wszystkie elementy integumentu są oczywiście schitynizowane, nie ma integumentu u stawonogów bez chityny. Natomiast bardzo różnie można podchodzić do określenia „sklerotyzacja”. Najczęstsze rozumienie tego terminu to modyfikacja jasno ubarwionego, często elastycznego czy wręcz błoniastego integumentu, polegająca na wysyceniu go różnymi substancjami i prowadząca do zwiększenia jego twardości i przeważnie ciemniejszej barwy. Stąd często struktury jasne i błoniaste określa się jako „jasno zesklerotyzowane” czy wręcz „słabo zesklerotyzowane”. Powoduje to nieporozumienia, ponieważ ścisła definicja sklerotyzacji używana w literaturze z pogranicza biochemii i entomologii to proces sieciowania białek wysycających kutikulę przez związki chinonowe. W tym ujęciu na podstawie wyglądu struktur kutikularnych można się tylko domyślać stopnia sklerotyzacji."
Wyczuwam tutaj podpowiedź do wyjaśnienia tego procesu, który się dokonał w tym przypadku w stadium poczwarki.
- mwkozlowski
- Posty: 978
- Rejestracja: 20 lutego 2005, 21:21 - ndz
Re: Kto mu to zrobi?
Larwy lądzieni z rodziny Erythraeidae działają na nogach kosarzy w ten sposób, że wyzwalają na kutykulę kroplę cementu (wydzielina fragmentu gruczołów ślinowych), w której instalują cherlicery a następnie enzymatycznie (inne komórki gruczołów ślinowych) wyrabiają szyb zwany stylosomem. To pasuje do Twojej hipotezy że robiły to poczwarce.
https://www1.montpellier.inrae.fr/CBGP/ ... hp?id=4702
https://www1.montpellier.inrae.fr/CBGP/ ... hp?id=4702
- Jacek Kurzawa
- Posty: 9826
- Rejestracja: 02 lutego 2004, 19:35 - pn
- UTM: DC30
- Specjalność: Cerambycidae
- profil zainteresowan: Muzyka informatyka makrofotografia
- Lokalizacja: Tomaszów Mazowiecki
- Has thanked: 43 times
- Been thanked: 18 times
- Kontakt:
Re: Kto mu to zrobi?
Ta praca z 2024 omawia roztocza z rodziny Erythraeidae i przy okazji ich sposób umocowania się i żerowania za pomocą szczękoczułków:
"Erythraeid larvae do not form a stylostome, but rather use the chelicerae to penetrate the cuticle of the host (Baker 1982), becoming firmly anchored at the original site of attachment without any apparent aid from the pedipalps (Åbro 1988)."
"Larwy erythraeidae nie tworzą stylostomu, lecz wykorzystują szczękoczułki do penetracji kutykuli żywiciela (Baker 1982), trwale zakotwiczając się w pierwotnym miejscu przyczepu bez widocznej pomocy nogogłaszczków (Åbro 1988)."
Kluczem jest ten stylosom - kanał z odwiertu. To co pokazałeś na zdjęciu to są właśnie wg mnie stylosomy
https://en.wikipedia.org/wiki/Stylostome
Powstanie takiej zmiany akurat na tarczce (poniżej, powtórzyłem obrazek) jest możliwe tylko w stadium poczwarki. Widzę: kanał i korona (pierścień, obwódka). Ta obwódka powstała w wyniku zaschnięcia (jakaś zmiana) wypłynięcia płynu komórkowego z wnętrza poczwarki, co przeniosło się po metamorfozie na powierzchnię płyty. Ciekawe, że zmiany przeniosły się po metamorfozie, ponieważ mają naturę chemiczną (o chemii jest w poprzednim poście)
Taki typ żerowania mają np. wspomniane Trombiculidae https://en.wikipedia.org/wiki/Trombiculidae ale także wiele innych rodzin Acari. Trudno będzie przyporządkować konkretną rodzinę.
W miejscu znalezienia tej poczwarki z pewnoscią są dziesiątki innych larw owadów, można byłoby je pobrać i przyjrzeć się występujących na nich roztoczom.
"Erythraeid larvae do not form a stylostome, but rather use the chelicerae to penetrate the cuticle of the host (Baker 1982), becoming firmly anchored at the original site of attachment without any apparent aid from the pedipalps (Åbro 1988)."
"Larwy erythraeidae nie tworzą stylostomu, lecz wykorzystują szczękoczułki do penetracji kutykuli żywiciela (Baker 1982), trwale zakotwiczając się w pierwotnym miejscu przyczepu bez widocznej pomocy nogogłaszczków (Åbro 1988)."
Kluczem jest ten stylosom - kanał z odwiertu. To co pokazałeś na zdjęciu to są właśnie wg mnie stylosomy
https://en.wikipedia.org/wiki/Stylostome
Powstanie takiej zmiany akurat na tarczce (poniżej, powtórzyłem obrazek) jest możliwe tylko w stadium poczwarki. Widzę: kanał i korona (pierścień, obwódka). Ta obwódka powstała w wyniku zaschnięcia (jakaś zmiana) wypłynięcia płynu komórkowego z wnętrza poczwarki, co przeniosło się po metamorfozie na powierzchnię płyty. Ciekawe, że zmiany przeniosły się po metamorfozie, ponieważ mają naturę chemiczną (o chemii jest w poprzednim poście)
Taki typ żerowania mają np. wspomniane Trombiculidae https://en.wikipedia.org/wiki/Trombiculidae ale także wiele innych rodzin Acari. Trudno będzie przyporządkować konkretną rodzinę.
W miejscu znalezienia tej poczwarki z pewnoscią są dziesiątki innych larw owadów, można byłoby je pobrać i przyjrzeć się występujących na nich roztoczom.