Tajlandia listopad 2010 cz.II

[Jarosław Buszko]

W Tajlandii na światło nie łowłem, a motyle nocne spotykałem niejako przy okazji. Udało mi się zaważyć zaledwe dwa gatunki zawisaków - Acherontia lachesis (ćwierka jak nasza A. atropos) i jakiegoś Agriusa (na zdjęciu).

[Jarosław Buszko]

W Tajlandii istnieje entomologia w wymiarze handlowym. W wielu miejscach oferowane są do sprzedaży motyle i inne owady oraz pajęczaki jako pamiątki z wakacji (nie wiadomo dlaczego nietoperze też są tu zaliczane). Ciekawy jest sposób preparowania takiego motyla. Szpilki entomologiczne w zasadzie nie są w użyciu. Motyla układa się w przezroczystej plastikowej tacce i przyciska watą. Skrzydła motyla wierzchnią stroną przyciśnięte są do dna tacki, którą wypełnia się całkowicie watą. Z drugiej strony mocuje się pokrywkę i suwenir gotowy. Często gatunki są nawet podpisane i dobrze oznaczone. Wybór jest spory, o czym można przekonać się z załączonych zdjęć.

c.d.n. (motyle minujące)

[bartek.g]

Troides samiec.
To T. helena cerberus badz T. aeacus aeacus. Bardziej aeacus ze wzgledu na jasne smugi na przednich skrzydlach, ale zeby miec pewnosc musialbym widziec motyla od spodu - odwlok i nasade tylnych skrzydel (i gorny brzeg).

Troides samica.
Tez raczej aeacus ze wzgledu na jasne zabarwienie komorki srodkowej
Tez zeby miec pewnosc musialbym widziec spod i nasade (gorny brzeg) tylnych skrzydel.

[Jarosław Buszko]

Na zakończenie relacji z Tajlandii kilka ilustracji min i wyhodowanych motyli. Spotykałem tam miny z tych samych rodzin co w Polsce. Były miny Nepticulidae (zwykle puste) Tischeriidae, Lyonetiidae (Cemiostominae), Elachistidae i oczywiście Gracillariidae. Rozwój gąsienic przy temperaturach oscylujących wokół 30 stopni jest niezwykle szybki. Dlatego najczęściej znajduje się już opuszczone miny. Niemniej jak się trafi w okres żerowania gąsienic można zebrać spory materiał. Okres poczwarki trwa około tygodnia, a nawet krócej. Z drobnymi motylami jest ten kłopot, że trzeba je od razu spreparować, inaczej nie da się ich sensownie przechować. Do tego warto jest mieć ze sobą sprzęt optyczny, bo o dziwo, przedstawiciele wymienionych rodzin są w tropikach mniejszych rozmiarów niż w Europie. Udało się zebrać ok. 15 gatunków Gracillariidae i trochę z innych rodzin. Na razie nie wiadomo co jest już opisane, a co jeszcze nie. Niebawem się okaże.

[SiejeOwies]

Super relacja!

Zrobił może Pan więcej zdjęć płazów? : )

[Jarosław Buszko]

Oprócz dwóch pokazanych na zdjęciach płazów fotografowałem dużą, szarobrunatną żabę, ok. 15 cm długości, ale kiepsko wyszła.
Tomek Świderski pytał o bezpieczeństwo w lesie. Idąc do lasu należy ubierać długie spodnie i koszulę z długim rękawem, stale kontrolować otoczenie by w coś nie wleźć. Ale moim zdaniem trzeba mieć wyjątkowego pecha (lub szczęście) by spotkać kobrę królewską, czy innego dużego węża. Konieczne są repelenty przeciwko komarom (denga, malaria), które są także skuteczne przeciwko lądowym pijawkom, których w lesie deszczowym jest dostatek wszelki. Emocje związane z poznawaniem lasu tropikalnego są tak wielkie, że zagłuszają ewentualne obawy. Myślę, że jest to odczucie właściwe dla każdego przyrodnika.

[Łukasz Buglowski]

A będą jakieś zdjęcia chrząszczy?

[Mamil]

Dołączam się do pytania Luczka

[J. Tatur-Dytkowski]

Takie pytanie padło już z mojej strony w pierwszej części. Poczekamy.. a nóż, widelec .

[Jarosław Buszko]

Chrząszczy zebrałem niewiele i już rozdysponowałem wśród znteresowanych. Zdjęć chrząszczy nie mam, niestety.