Nycteola svecicus i N. degenerana

[Jarosław Buszko]

W Polsce występują cztery gatunki z rodzaju Nycteola. Tylko jeden z nich, mianowicie Nycteola revayana, jest często spotykany. Pozostałe łowi się rzadko, niektóre z nich tylko we wschodniej części kraju. Dzięki wspaniałej pomocy Marka Hołowińskiego, który dostarczył materiału hodowlanego (jaj) udało mi się przeprowadzić hodowlę dwóch gatunków - Nycteola degenerana i N. svecicus. O stadiach rozwojowych tych gatunków niewiele bylo wiadomo, a u ostatniego do tej pory nie ma w literaturze opisu jak wyglądają. Po części wynikało to stąd, że wcześniej gatunek ten był uznawany za tożsamy z N. siculana. Dopiero w ostatniej części Noctuidae Europaea (2009) został on uznany za samodzielny takson.
Hodowla przedstawicieli Nycteola jest prosta. Można je hodować w plastikowych pudelkach odpowiednio często wymieniając pokarm. Oba gatunki żyją w naturze na wierzbie iwie (Salix caprea), ale w hodowli bez problemu jedzą też wierzbę wiciową (S. viminalis).
Poniżej dołączam ilustrację rozwoju obu gatunków. Zdjęcia motyli dodam za kilka dni.

[Grzegorz Banasiak]

Kolejna fantastyczna fotorelacja hodowlana. Dzięki.

[Jarosław Buszko]

Z kilku dni zrobiło się przeszło dwa miesiące. Zamieszczam zdjęcia spreparowanych okazów N. svecicus i N. degenerana by pokazać zakres zmienności. U. N. svecicus zmiennośc jest niewielka, wśród skandynawskich motyli zdarzają się osobniki z zielonkawym przyprószeniem. Z kolei spotykany we wschodniej Polsce N. degenerana wygląda zupełnie inaczej niż ten, znany z zachodniej Europy (z białoseledynowymi plamami). Polskie okazy są szare z ciemnymi nakreśleniami. Bardzo charakterystyczna jest czarna kreska przebiegająca ukośnie w dół od nasady przedniego skrzydla. N. revayana i N. asiatica na razie nie udało się pozyskać do hodowli.

[Marek Hołowiński]

Po wielu latach obserwacji Nycteola svecicus we wschodniej Polsce, zebrałem serię kilkudziesięciu okazów z różnych stanowisk. Gatunek jednak wykazuje pewną zmienność osobniczą, której przed laty mając znacznie mniej motyli, można było nie zauważyć. Na załączonej fotce zaznaczyłem cechę, czarną kreskę biegnącą od krawędzi skrzydła, która występuje u wszystkich moich okazów N svecicus. Czasami od wewnątrz jest biało opylona, wygląda bardziej kontrastowo. Jednak jest ona również na skrzydłach motyla w środku... Ten okaz jest jednak inny od pozostałych i wymaga gotowania.
Pokrojem przypomina N revayana, ale czy to ten gatunek?