Daphnis neri (Linnaeus, 1758)

Zmrocznik oleandrowiec Oleanterikiit�j� Oleandersv�rmare Oleandrisuru Oleander Hawk-moth Oleanderschw�rmer Sphinx du Laurier-rose Esfinge de la Adelfa
   
Sphinx nerii Linnaeus, 1758, Syst. Nat. (Edn 10) 1: 490
Deilephila nerii bipartita Gehlen, 1934, Bull. Mus. r. Hist. nat. Belg. 10: 2

Imago
Rozpiętość przednich skrzydeł 96-110mm. Głowa szarozielona, czułki z wierzchu białe. Tuł�w z kontrastowym rysunkiem, patagia i tegule ciemnozielone, pozostała część tułowia szarozielona. Przednie skrzydło zielone z białym i r�żowawym rysunkiem w postaci nieregularnych przepasek. Strzępina barwy przylegającego tła. Tylne skrzydło przy nasadzie szarobrunatne, w kierunku zewnętrznego brzegu przechodzi w szarozielonkawe. W zewnętrznej części skrzydła wąska, biała przepaska. Sąsiadujące z nią przyciemnienie tła jest szczeg�lnie intensywne przy kącie tylnym skrzydła. Strzępina na tylnym brzegu skrzydła biała. Odwłok szarozielonkawy z ukośnymi jaśniejszymi paskami po bokach oraz z zielonobrunatnymi plamami po bokach 6 segmentu i na grzbietowej stronie 7 segmentu.

Stadia rozwojowe
Gąsienica z�łtozielona z dużymi, niebieskim, w środku biało rozjaśnionymi plamami na zatułowiu. Po bokach ciała występują podłużne białe linie ciągnące się od rogu do drugiego segmentu odwłokowego. W sąsiedztwie linii znajdują się liczne białe punkty w ciemnych otoczkach. R�g na końcu ciała kr�tki, ż�łty. Rośliną pokarmową jest oleander (Nerium oleander L.), niekiedy także barwinek pospolity (Vinca minor L.). Poczwarka ż�łta z czarnym paskiem wzdłuż ssawki oraz z czarnym obrzeżeniem przetchlinek.

Okres pojawu i zasięg geograficzny
Od czerwca do września. W Polsce spotykany raz na kilkadziesiąt lat. Teoretycznie możliwy do złowienia na całym obszarze kraju. Cała Afryka, południowo-zachodnia część Azji aż po Indie. W Europie jest migrantem.