Jest zima - sporo wolnego czasu, zaglądnąłem więc do starej kolekcji biegaczowatych - które zbierałem w latach 80-90-tych na Podkarpaciu, głównie na terenie Pogórza Dynowskiego i w Bieszczadach.
Dotarłem ostatnio do Chlaenini, starałem się oznaczyć nieoznaczone dotychczas okazy i okazało się, że w najbliższych mi okolicach na Pogórzu Dynowskim spotykałem wówczas: Chlaeniellus tristis (SCHALLER, 1783), Ch. nitidulus (SCHRANK, 1781) i Ch. vestitus (PAYKULL, 1790)...
Nie posiadam obecnie części KFP dotyczącej Carabidae - proszę o ew. komentarz do tego "znaleziska".
CHLAENIUS, a właściwie CHLAENIELLUS...
-
Jarosław Bury
- Posty: 3567
- Rejestracja: 19 lutego 2006, 20:28 - ndz
- Lokalizacja: Podkarpacie
- Kontakt:
-
M. Stachowiak
- Posty: 1835
- Rejestracja: 14 kwietnia 2005, 23:45 - czw
- Lokalizacja: Bydgoszcz
- Been thanked: 1 time
Odnośnie wymienionych przez Ciebie gatunków z terenu Bieszczadów, jest spore zamieszanie polegające na rozbieżnościach między informacjami zawartymi w tomie 3 KfP a opracowaniem J. Pawłowskiego et al., 2000 (Monogr. Bieszczadzkie, t. 8 ). Autorzy KfP wymieniają następujące gatunki:
Ch. kindermanni (Chaud.) — Łukawica ad Lesko (Lazorko, 1963),
Ch. nitidulus (Schr.) — Zatwarnica pow. Ustrzyki Dolne (B. Burakowski); Polana pow. Ustrzyki Dolne (J. Makólski),
Ch. tibialis (Dej.) — Duszatyn pow. Sanok; Łubne pow. Lesko; Polana, Stuposiany i Bereżki pow. Ustrzyki Dolne (B. Burakowski),
natomiast J. Pawłowski et al. (2000) nie potwierdzają obecności żadnego z wyżej wymienionych gatunków (brak ich w wykazie!), a podają następujące:
Ch. nigricornis (F.) — pogórze wraz z krainą dolin; połoniny (tu symbol obecności podano w nawiasach, przy czym nie objaśniono ich znaczenia) — ogólnie w Bieszczadach Zachodnich spotykany bardzo rzadko między 670 – 1000 m npm,
Ch. vestitus (Payk.) — w Bieszczadach między 450 – 600 m npm, rzadko spotykany.
Z Beskidu Wschodniego w t. 3 KfP wymienione są:
Ch. nigricornis (F.) — Trella, 1926 (Wykaz chrząszczów okolic Przemyśla...),
Ch. nitidulus (Schr.) — Trella, 1926 (j. w.); Rokszyce i Robotycze pow. Przemyśl (B. Burakowski); Krosno (J. Makólski),
Ch. tibialis (Dej.) — Trella, 1926 (j. w.), Lazorko (1963),
Ch. tristis (Schall.) — Trella, 1926 (j. w.)
Ch. vestitus (Payk.) — Trella, 1926 (j. w.)
A. quadrisulcatus (Payk.) — Małkowice pow. Przemyśl (anonim, 1868),
A. sulcicollis (Payk.) — anonim, 1868; Nowicki M., 1873; Trella, 1926 (j. w.)
A. costulatus (Motsch.) — Trella, 1926 (j. w.); Tenenbaum, 1931; Karpiński i Makólski, 1954 (odwołują się do informacji Trelli!).
Osobiście w Bieszczadach i Beskidzie Wschodnim (s. KfP) w latach 1985 – 2005 zbierałem następujące gatunki: Ch. kindermanni (Chaud.), Ch. nigricornis (F.), Ch. nitidulus (Schr.), Ch. tibialis (Dej.), Ch. tristis (Schall.), Ch. vestitus (Payk.) i A. sulcicollis (Payk.).
Ch. kindermanni (Chaud.) — Łukawica ad Lesko (Lazorko, 1963),
Ch. nitidulus (Schr.) — Zatwarnica pow. Ustrzyki Dolne (B. Burakowski); Polana pow. Ustrzyki Dolne (J. Makólski),
Ch. tibialis (Dej.) — Duszatyn pow. Sanok; Łubne pow. Lesko; Polana, Stuposiany i Bereżki pow. Ustrzyki Dolne (B. Burakowski),
natomiast J. Pawłowski et al. (2000) nie potwierdzają obecności żadnego z wyżej wymienionych gatunków (brak ich w wykazie!), a podają następujące:
Ch. nigricornis (F.) — pogórze wraz z krainą dolin; połoniny (tu symbol obecności podano w nawiasach, przy czym nie objaśniono ich znaczenia) — ogólnie w Bieszczadach Zachodnich spotykany bardzo rzadko między 670 – 1000 m npm,
Ch. vestitus (Payk.) — w Bieszczadach między 450 – 600 m npm, rzadko spotykany.
Z Beskidu Wschodniego w t. 3 KfP wymienione są:
Ch. nigricornis (F.) — Trella, 1926 (Wykaz chrząszczów okolic Przemyśla...),
Ch. nitidulus (Schr.) — Trella, 1926 (j. w.); Rokszyce i Robotycze pow. Przemyśl (B. Burakowski); Krosno (J. Makólski),
Ch. tibialis (Dej.) — Trella, 1926 (j. w.), Lazorko (1963),
Ch. tristis (Schall.) — Trella, 1926 (j. w.)
Ch. vestitus (Payk.) — Trella, 1926 (j. w.)
A. quadrisulcatus (Payk.) — Małkowice pow. Przemyśl (anonim, 1868),
A. sulcicollis (Payk.) — anonim, 1868; Nowicki M., 1873; Trella, 1926 (j. w.)
A. costulatus (Motsch.) — Trella, 1926 (j. w.); Tenenbaum, 1931; Karpiński i Makólski, 1954 (odwołują się do informacji Trelli!).
Osobiście w Bieszczadach i Beskidzie Wschodnim (s. KfP) w latach 1985 – 2005 zbierałem następujące gatunki: Ch. kindermanni (Chaud.), Ch. nigricornis (F.), Ch. nitidulus (Schr.), Ch. tibialis (Dej.), Ch. tristis (Schall.), Ch. vestitus (Payk.) i A. sulcicollis (Payk.).
-
Jarosław Bury
- Posty: 3567
- Rejestracja: 19 lutego 2006, 20:28 - ndz
- Lokalizacja: Podkarpacie
- Kontakt:
Bardzo dziekuję za tak szybką i wyczerpującą odpowiedź - dane z tego rejonu sięgają XIX w - nowych jest jakby mniej?
Ja najczęściej spotykałem Ch. vestitus - łącznie czterokrotnie - na różnych stanowiskach, najrzadziej Ch. tristis - jeden raz. Jeżeli kogoś interesują lokalizacje - chętnie podam.
Czytając Trautnera, nie miałem pewności jak wygląda areał występowania Ch. vestitus na wschodzie Europy i w Azji, ale przypadkowo natrafiłem na dość dokładny opis na jednej z interesujących stron internetowych...
Jako ciekawostkę dołączam zdjęcie dwóch osobników tego gatunku???, łowionych przeze mnie w Libanie - ok. Tyru, 01.03.2004r, po prawej, dla porównania, osobnik z Polski, Lipnik k. Kańczugi - 26.05.1995r.
Czy gatunek ten tworzy jakieś podgatunki???
Ja najczęściej spotykałem Ch. vestitus - łącznie czterokrotnie - na różnych stanowiskach, najrzadziej Ch. tristis - jeden raz. Jeżeli kogoś interesują lokalizacje - chętnie podam.
Czytając Trautnera, nie miałem pewności jak wygląda areał występowania Ch. vestitus na wschodzie Europy i w Azji, ale przypadkowo natrafiłem na dość dokładny opis na jednej z interesujących stron internetowych...
Jako ciekawostkę dołączam zdjęcie dwóch osobników tego gatunku???, łowionych przeze mnie w Libanie - ok. Tyru, 01.03.2004r, po prawej, dla porównania, osobnik z Polski, Lipnik k. Kańczugi - 26.05.1995r.
Czy gatunek ten tworzy jakieś podgatunki???
- Załączniki
-
- Chlaeniellus vestitus ...
- Przejrzano 1399 razy
-> Pokaż EXIFOriginal image recording time:2008:12:23 18:36:41Image taken on:23 grudnia 2008, 17:36 - wtFocus length:70 mmShutter speed:1/60 SecF-number:f/18Camera-model:NIKON D70
-
M. Stachowiak
- Posty: 1835
- Rejestracja: 14 kwietnia 2005, 23:45 - czw
- Lokalizacja: Bydgoszcz
- Been thanked: 1 time
Plemię Chlaeniini to dość duża i trudna taksonomicznie grupa biegaczowatych. Niestety, jest dość zaniedbana pod względem opracowań systematycznych, ale ostatnio nieco się w tej materii ruszyło 
.
Ch. vestitus (Payk.) jest gatunkiem zachodniopalearktycznym. W jego obrębie nie wyróznia się dotąd podgatunków, chociaż być może szczegółowa rewizja dałaby ku temu dostateczne podstawy.
Z terenu Polski jest stosunkowo mało publikowanych aktualnych danych o rozmieszczeniu tego gatunku. Tak się bowiem składa, że większość dostępnych opracowań o biegaczowatych jest typu „ekologicznego”. Na ogół realizowane są one w jednorodnych typach środowisk — lasach lub na polach uprawnych, gdzie podstawową i zwykle jedyną metodą zbioru materiałów są odłowy za pomocą pułapek typu Barbera, a w te nie wszystkie gatunki biegaczowatych (wśród nich Ch. vestitus) wpadają (i tu pytanie retoryczne: jaką wartość mają prace publikowane na podstawie tak zebranego i często z błędami oznaczonego materiału???). Publikowanie pojedynczych informacji faunistycznych odnoszących się do gatunków, o których już wiadomo (na podstawie informacji i cytowań wyszczególnionych w tomach 2 i 3 KfP), że występują na terenie całego kraju dotąd rzadko było praktykowane i stąd luki w aktualności danych.
.Ch. vestitus (Payk.) jest gatunkiem zachodniopalearktycznym. W jego obrębie nie wyróznia się dotąd podgatunków, chociaż być może szczegółowa rewizja dałaby ku temu dostateczne podstawy.
Z terenu Polski jest stosunkowo mało publikowanych aktualnych danych o rozmieszczeniu tego gatunku. Tak się bowiem składa, że większość dostępnych opracowań o biegaczowatych jest typu „ekologicznego”. Na ogół realizowane są one w jednorodnych typach środowisk — lasach lub na polach uprawnych, gdzie podstawową i zwykle jedyną metodą zbioru materiałów są odłowy za pomocą pułapek typu Barbera, a w te nie wszystkie gatunki biegaczowatych (wśród nich Ch. vestitus) wpadają (i tu pytanie retoryczne: jaką wartość mają prace publikowane na podstawie tak zebranego i często z błędami oznaczonego materiału???). Publikowanie pojedynczych informacji faunistycznych odnoszących się do gatunków, o których już wiadomo (na podstawie informacji i cytowań wyszczególnionych w tomach 2 i 3 KfP), że występują na terenie całego kraju dotąd rzadko było praktykowane i stąd luki w aktualności danych.