Sówkowate: Dysgonia algira (LINNAEUS, 1767); Dysgonia torrida (GUENÉE, 1852), i inne

[adam k.]

Witam!
Te dwa gatunki często mylone ze sobą z racji podobieństwa, niejednokrotnie znajdują się w zbiorach entomologicznych oznaczone jako jeden. Postanowiłem nieco przybliżyć ten pominięty na Forum temat. Z dużej grupy motyli łowionych na wielu stanowiskach wyodrębniłem dwa typy, biorąc pod uwagę różnice w wielkości i intensywności ubarwienia. wstępnie determinując, przystąpiłem do preparacji narządów genitalnych. Efekty były zaskakujące. Z ponad czterdziestu wypreparowanych motyli oznaczyłem tylko jednego D. torrida , oczywiście porównywałem samce. Resztą okazały się D. algira. Rysunki preparatów można znaleźć w: Biuletyn Cz.K.Ent. Nr.10, 11/2011, lub Herbipoliana tom II, Die Noctuidae Grechenlands, tab.24, poz.1,2. Dodałem jeszcze własne fotografie. Zachęcam posiadaczy tego gatunku z południowoeuropejskich stanowisk do wnikliwej analizy.

[adam k.]

Jeszcze jeden z ciekawszych gatunków łowionych na podobnych stanowiskach. Przylatujący na ekran pojedynczo i nieczęsto, Drasteria cailino (LEFÈBVRE, 1827) .

[adam k.]

Więcej informacji dla zainteresowanych tą grupą motyli, np. stanowiskami, opisem lub foto preparatów można znaleźć na stronie https://www.researchgate.net/profile/Me ... f-Iran.pdf , pdf do pobrania. Materiałów i literatury nigdy dosyć. Następnym gatunkiem w systematyce blisko spokrewniony z pokazanymi poprzednio to: Grammodes bifasciata (PETAGNA, 1786). Złowiłem go zaledwie w paru sztukach, na przestrzeni dłuższego czasu obserwacji. Stanowiska znajdujące się w południowej Bułgarii, najbardziej wysunięte równoleżnikowo to przyczółki gdzie jest możliwy, ale nieczęsty. Ciekawie byłoby poznać inne lokalizacje, wysunięte na północ, czy jest tam równie rzadki ?

[adam k.]

Kontynuując wątek należy dodać inne motyle z sówkowatych należące do tej strefy zoogeograficznej. Grammodes stolida (FABRICIUS, 1775), częsty bywalec ekranowych połowów w opisywanych wcześniej stanowiskach, już od kwietnia przez miesiące letnie do jesieni. Obserwowany nawet w Szwecji i na Wyspach Brytyjskich, tzn. migrant w Polsce rzadki ale rejestrowany np: http://pte.au.poznan.pl/we/2015/34-5_komunikaty.pdf . Moje kontakty z tym motylem ograniczają się do południowoeuropejskich. Jednostkowo przylatująca do światła, Clytie syriaca (BUGNION, 1837), mniejsza od naszego pokrewnego gatunku, Minucia lunaris ([DENIS & SCHIFFERMÜLLER], 1775), zachowująca się prawie tak samo w obecności mocnego oświetlenia. Na następnym zdjęciu niewielka ćma, Euclidia triquetra ([DENIS & SCHIFFERMÜLLER], 1775), gromadnie spotykana w dzień, przed wieczorem aktywniejsza, wypłaszana z wysokiej stepowej trawy równie szybko znikająca w ukryciu. Szczytowy okres pojawu przypada na miesiąc maj. Naszymi odpowiednikami są, Euclidia glyphica (LINNAEUS, 1758) i Euclidia mi (CLERCK, 1759).

[adam k.]

Aedia leucomelas (LINNAEUS, 1758). Tym razem dwa egzemplarze o skrzydłach z różnym nasyceniem barw. Zdarzają się motyle u których plamka nerkowata i oczna jest prawie niewidoczna, (taki sobie rym częstochowski) . Licznie występujący w różnych środowiskach,
tam gdzie można spotkać roślinę o nazwie: Kielisznik zaroślowy (Calystegia sepium (L.), z powojowatych. Moje najbardziej północne stanowiska, gdzie stwierdziłem tego motyla znajdują się na Węgrzech.
Są też doniesienia krajowe: http://mgb.nazwa.pl/stronaste/wp-conten ... ine016.pdf

[Antek Kwiczala †]

Skoro mówimy o zmienności południowoeuropejskich sówek, pokażę dwa okazy Clytie syriaca, złowione na Krecie. Okaz typowy pokazał Adam w poprzednim poście.

[adam k.]

Bardzo ciekawie zmienne ubarwienie. Tak wyjątkowego braku wzoru jeszcze nie widziałem.

[adam k.]

Apopestes spectrum (ESPER, 1787). Jedna z największych występujących w Europie sówek (ok.80mm), mało zmienna w wyglądzie. Na typowych stanowiskach, kolorowe larwy licznie żerują między innymi na Spartium junceum. Zaobserwowanie jej jest możliwe od kwietnia do czerwca. W postaci imago hibernuje. Na fotografii moja pochodząca z Grecji.