viewtopic.php?p=153664#p153664
viewtopic.php?p=173021#p173021
Na tym stanowisku Coenagrion armatum, istotnie zgęstniał w tym roku szuwar turzycowy (na skutek dużo niższego poziomu wody) (fot 1). W wielu miejscach silnie zmniejszyła się też jego masywność, jednak najmniej masywne formacje są z reguły już całkiem przesuszone. Do przewidzenia było, że w konsekwencji tych zmian w pewnym momencie zjawi się tam N. speciosa - dziś trafiłem na jeden okaz, zapewne jest to początkowa faza kolonizacji. Szuwar ten, wbrew temu co pisałem w roku 2013 - nie jest budowany przez Carex riparia lecz Carex vesicaria. Wcześniej zmylił mnie jej duży rozmiar i masywność - w czerwcu 2012 roku była wyższa ode mnie, w tedy też żadnych N. speciosa nie stwierdziłem - szuwar był zbyt luźny i budowany przez zbyt masywne pędy, do tego znaczna głębokość wody, warunki zdecydowanie niesprzyjające.
Jest to 62 stanowisko gatunku znalezione przeze mnie na Południowym Podlasiu, przyległym Mazowszu wschodnim i północnej części Polesia. Tym samym kończę swoje ukierunkowane poszukiwania. Co ciekawe, z tego co się orientuje to nikt poza mną nie znalazł na tym terenie N. speciosa... To podkreślam dla uświadomienia skali naszej niewiedzy, o rozmieszczeniu nie tylko zresztą tego gatunku.
Na podstawie teledetekcji potencjalnych stanowisk (google maps), można tylko stwierdzić, że zasiedlonych stanowisk jest i było (przez ostatnie 5 relatywnie mokrych lat) znacznie więcej. Wszystko wskazuje też na to, że obecność N. speciosa na dużej części tutejszych stanowisk ma charakter fluktuacyjny - liczba zajętych stanowisk na przestrzeni lat waha się, być może silnie. Dla zachowania N. speciosa, istotne są przede wszystkim siedliska stabilne, zwłaszcza te położone w obrębie zbiornika dystroficznego. Względnie trwałą obecność gatunku w siedliskach bardziej dynamicznych, jest w dłuższej perspektywie wątpliwa lub niepewna, stanowią one jednak w okresach mokrych pewnego rodzaju korytarz, ułatwiający wymianę genów. Tu trzeba zaznaczyć, że tych pierwszych (stabilnych) siedlisk wydaje się być na tym terenie dużo mniej niż tych drugich.